Rok, w którym zwyciężyła podłość. Polska 2025: bilans strachu, frustracji i dezinformacji

W rozmowie Piotra Szumlewicza i Piotra Nowaka wyłania się obraz kraju, który zamiast modernizacji wybrał licytację na nacjonalistyczną retorykę, a zamiast europejskiej solidarności – flirt z izolacją.

Rok 2025 zapisze się w polskiej polityce jako czas, w którym skrajność stała się mainstreamem, dezinformacja – narzędziem masowego rażenia, a eurosceptycyzm – wspólnym językiem niemal całej sceny politycznej.

W mijającym roku polska polityka przesunęła się gwałtownie w prawo – i to nie w stronę konserwatyzmu, lecz w stronę agresywnego nacjonalizmu, który jeszcze niedawno funkcjonował na marginesie. Najbardziej spektakularnym symbolem tego przesunięcia jest Karol Nawrocki – polityk, którego jeszcze kilka miesięcy temu traktowano jak efemerydę, a dziś pełni urząd prezydenta i stał się centralną figurą nowej prawicy. 

Nawrocki nie tylko wygrał wybory. Zbudował własny ośrodek wpływu, który – jak zauważa Nowak – przyciąga polityków Konfederacji i staje się depozytariuszem ich nadziei. Wokół niego powstała nowa architektura władzy, oparta na agresywnej retoryce, dehumanizujących komunikatach i „patriotyzmie pruskiego sierżanta”. 

Drugim zwycięzcą roku jest Grzegorz Braun, którego środowisko z politycznego marginesu wystrzeliło do wyników rzędu 7–10%. To efekt nie tylko jego radykalizmu, lecz także umiejętnego zagospodarowania frustracji kulturowej – szczególnie wśród mężczyzn z mniejszych i średnich ośrodków, którzy czują się przegrani w nowoczesnym świecie. 

Przegrani: liberalny centrum i politycy, którzy bali się własnych poglądów

Największym przegranym roku jest Rafał Trzaskowski. Nie tylko dlatego, że przegrał wybory. Przegrał przede wszystkim narracyjnie. Zamiast bronić liberalnych wartości, próbował je rozcieńczać, dostosowując się do prawicowej agendy – od krytyki Ukraińców po sceptycyzm wobec Unii Europejskiej. Efekt? Wyborcy wybrali oryginał, nie kopię. 

Podobny los spotkał Donalda Tuska, który w wielu kluczowych momentach ustępował presji antyunijnej retoryki, zamiast ją kontrować. 

Dezinformacja – największy zwycięzca 2025 roku 

Szumlewicz i Nowak zgodnie wskazują, że rok 2025 był rekordowy pod względem skali i skuteczności dezinformacji. W przestrzeni publicznej dominowały: 
- fałszywe konta generowane przez AI,   
- kampanie antyunijne,   
- narracje prorosyjskie,   
- manipulacje dotyczące migracji, Zielonego Ładu i ETS. 

Co gorsza – rząd nie prowadził żadnej kontrkampanii, a media społecznościowe nie reagowały. Dezinformacja stała się pełnoprawnym aktorem politycznym. 

Eurosceptycyzm jako nowa norma

Najbardziej niepokojącym trendem jest jednak gwałtowny wzrost niechęci do Unii Europejskiej. Według badań aż 25% Polek i Polaków widzi Polskę poza UE – najwyższy wynik od lat. 

Co gorsza, eurosceptycyzm stał się wspólnym mianownikiem całej sceny politycznej: 
- przeciwko strefie euro – wszyscy,   
- przeciwko Zielonemu Ładowi – wszyscy,   
- przeciwko paktowi migracyjnemu – wszyscy,   
- przeciwko umowie UE–Mercosur – wszyscy,   
- przeciwko ETS – wszyscy. 

W efekcie Polska – kraj, który najbardziej skorzystał na integracji europejskiej – zaczyna dryfować w stronę izolacjonizmu. 

Unia Europejska: ofiara własnej skromności

Paradoks polega na tym, że Unia jest dziś bardziej solidarna niż kiedykolwiek: 
- szybciej reaguje na kryzysy,   
- tworzy wspólne fundusze militarne,   
- inwestuje w transformację energetyczną,   
- wspiera modernizację infrastruktury,   
- finansuje rozwiązania prospołeczne i pracownicze. 

A jednak – jak zauważają rozmówcy – kompletnie nie potrafi tego komunikować. Europejskie sukcesy są niewidoczne, a narrację przejmują prorosyjskie i antyunijne ośrodki. 

Reset Obywatelski

Bez kompromisów i bez cenzury. Tworzone tak przez dziennikarzy, jak i odbiorców, bo medium obywatelskie musi być interaktywne. Burzymy czwartą ścianę między dziennikarzami a odbiorcami.

Patronite.plPublicystyka

2026: rok przesilenia

Przyszły rok będzie kluczowy dla: 
- wdrażania Zielonego Ładu,   
- decyzji o ETS2 i termomodernizacji,   
- dalszej integracji europejskiej,   
- bezpieczeństwa militarnego,   
- walki z dezinformacją. 

To także czas, w którym Polska będzie musiała odpowiedzieć na pytanie: czy chce być częścią Zachodu, czy dryfować w stronę nacjonalistycznej samotności.